De Bosuil (Strix aluco) is de meest voorkomende uil in Europa en dé vogel die verantwoordelijk is voor het bekende "hoe-hoe"-geluid dat je vaak in films hoort. Het is een echte nachtjager die zich perfect heeft aangepast aan het leven in het bos.
Hier zijn de belangrijkste kenmerken van deze mysterieuze vogel:
1. Uiterlijk: De ultieme camouflage
- Grootte: Ongeveer zo groot als een flinke duif (37-39 cm), maar veel compacter en steviger gebouwd.
- Kleur: Er bestaan twee kleurfasen: grijs en roestbruin. Beide hebben een prachtig schorsachtig patroon van streepjes en vlekjes, waardoor ze overdag nagenoeg onzichtbaar zijn tegen een boomstam.
- Kop: Hij heeft een grote, ronde kop zonder oorpluimen (in tegenstelling tot de Ransuil). Zijn ogen zijn pikzwart en staan in een opvallend gezichtsmasker.
2. Leefgebied en Gedrag
- Standvogel: Een bosuil blijft zijn hele leven in hetzelfde territorium. Hij verlaat het bos bijna nooit.
- Nachtactief: Overdag rust hij ("roest") hij dicht tegen een boomstam of in een holle boom. Pas na zonsondergang gaat hij op jacht naar muizen, kleine vogels en kikkers.
- Geluid: Het mannetje roept het bekende hóé-hu-hóééé, terwijl het vrouwtje antwoordt met een scherp kieuw-ik.
3. Nestelen in de winter
- De bosuil is een van de vroegste broeders van Nederland. Al in februari of maart leggen ze eieren, vaak in een holle boom of een speciale uilenkast. Als fotograaf kun je in het voorjaar geluk hebben met "takkelingen": jonge uiltjes die het nest hebben verlaten maar nog niet kunnen vliegen en op de takken rondom het nest zitten.